Biografia
Katarzyna Wiwer śpiewaczka i propagatorka kultury, tłumaczka książki „Historia śpiewu”, pedagog śpiewu jest absolwentką wydziału wokalno-aktorskiego Akademii Muzycznej w Krakowie. Jej zainteresowania muzyczne są bardzo szerokie. Swobodnie porusza się w stylistyce od monodii średniowiecznej (Hildegarda z Bingen) i śpiewu chorałowego, poprzez dzieła od renesansu i baroku, po klasyczny repertuar kantatowo-oratoryjny. Ma w swoim repertuarze utwory Dowlanda, Zieleńskiego i Monteverdiego, pieśni Purcella i inne barokowe pieśni angielskie, liczny wybór kantat Buxtehudego i Bacha, dzieła oratoryjne Haendla, Mozarta, Haydna oraz wiele innych.
Gdyby muzyka była pokarmem duszy śpiewałabym aż do upojenia Henry Purcell
Na swoim koncie ma wiele prawykonań, zarówno utworów nowych, jak i pierwszych, czasem po setkach lat, współczesnych wykonań utworów z dziedziny muzyki dawnej (m.in. archiwalia jasnogórskie, podolinieckie, staniąteckie, wawelskie i inne).
Pasją Katarzyny Wiwer jest również pieśń. Oprócz standardowego repertuaru pieśni Schuberta, Chopina, Szymanowskiego, Rodriga, eksploruje również mniej znany repertuar odkrywając zapomniane perły – pieśni Michała Kleofasa Ogińskiego, Jerzego Sztwiertni, kompozytorów młodopolskich, jak Juliusz Wertheim, Bolesław Raczyński, czy Jerzy Gablenz, aranżacje tradycyjnych pieśni szkockich, aż po utwory pisane specjalnie dla niej. W swoim portfolio posiada wiele autorskich recitali i programów koncertowych, których temat spaja sztukę słowa i muzyki w intrygującą całość. W programach tych śpiewaczka współpracuje ze znakomitymi muzykami kameralistami, jak Irena Davidson, Joanna Solecka, Agnieszka Kaczmarek-Bialic, Andrzej Zawisza, Henryk Kasperczak, Marek Szlezer, czy Michał Rot. Ciekawym wydarzeniem z tej dziedziny było przygotowanie wraz z kwartetem smyczkowym The Time Quartet programu z pieśniami Wacława Geigera do tekstów poetyckich w gwarze podhalańskiej. Płyta CD z tym programem ukazała się latem 2022 roku. Najnowszym osiągnięciem jest nagranie, wraz z pianistą Markiem Szlezerem, płyty pod tytułem „Na mej duszy strunach”, zawierającej pieśni młodopolskie, które jest efektem wspólnych poszukiwań muzycznych oraz fascynacji kręgiem młodopolskich artystów krakowskich. Płyta CD z tym programem ukazała się wiosną 2025 roku.
Katarzyna Wiwer współpracowała z wieloma zespołami m.in: Lute Duo, Flores Rosarum, Gusto NON Barbaro, Polską Orkiestrą XVIII wieku, The Time Quartet, Celtic Triangle, Capellą Cracoviensis, Tatrzańską Orkiestrą Klimatyczną, jest również założycielką zespołów Donne Armoniche oraz Scepus Baroque, z którymi realizuje wiele muzycznych pomysłów i autorskich programów koncertowych.
Śpiewaczka koncertowała na licznych festiwalach m.in.: Muzyka w starym Krakowie, Banchetto Musicale w Wilnie, Salezjańskie Lato w Przemyślu, Kolory Polski, Perła Baroku w Kobyłce, Festiwal Muzyki Polskiej, Dni Bachowskie w Krakowie, Festiwal Bachowski w Świdnicy, Festiwal „Fide et Amore” w Żorach, Festiwal Muzyki Organowej w Leżajsku, Muzyka nad Zdrojami w Szczawnicy, Barok na Spiszu, Kromer Biecz Festival, Festiwal muzyki jednogłosowej w Płocku, Chanterelle Festiwal, Wawel o zmierzchu oraz Wieczorach Wawelskich i koncertach na Zamku Królewskim w Warszawie.
Jest prezesem fundacji Kulturalny Szlak, z którą współorganizuje wiele festiwali i wydarzeń kulturalnych: jak festiwal Barok na Spiszu promujący wspaniałe zabytki baroku na polskim Spiszu, a także „Muzyka nad Zdrojami” w Szczawnicy, „Między Panem a Plebanem” w Modlnicy, „Muzyczne Podróże do Krzeszowic” czy „Między niebem a ziemią” – koncerty w powiecie Wielickim. Jest również pedagogiem śpiewu, prowadząc zajęcia ze śpiewu solowego oraz emisji głosu w Szkole Muzycznej II stopnia w Krakowie.
W roku 2020 w ramach stypendium twórczego MKiDN zajmowała się Kancjonałami staniąteckimi. W 2021 roku ukazała się na rynku polskim znakomita książka Johna Pottera i Neila Sorrella „Historia śpiewu” w jej przekładzie (wydawnictwo Astraia, Kraków).
